تبلیغات
وبلاگ سامن پژوهش ( آموزش و پرورش منطقه سامن ) - تاریخچه مذهب های بابیت و بهاییت

بسم الله الرحمن الرحیم

خلاصه ای از تاریخچه و تفكرات فرقه های بابیت و بهائیت

ریشه فرقه های بابیت و بهائیت به فرقه ای به نام فرقه شیخیه بر می گردد این فرقه را شخصی به نام شیخ احمد اَحسائی كه اهل عربستان بوده و در قرن 11 ﻫ ق می زیسته درست كرد. اهم اعتقادات این فرقه این بوده كه اصول دین را چهار تا می دانستند كه عبارتند از توحید , نبوت , امامت و رُكن رابع. رُكن رابع چنین بود كه اعتقاد داشتند كه هركس زهد كامل پیدا كند به جایی می رسد كه "باب" ارتباط مردم با امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) می شود و به ساحت آن حضرت می رسد و این فرد واسطه بین مردم و امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) است. شیخ احمد اَحسائی خود را چنین می دانست.

این تفكر از طریق شاگرد ایشان به نام سید كاظم رشتی و شاگردش به نام شیخ محمد عابد و از او به شاگردش به نام سید علی محمد شیرازی كه در زمان اواخر سلطنت محمد شاه می زیسته انتقال پیدا می كند. سید علی محمد شیرازی ادعای باب بودن میان مردم و امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) می نماید. از اینجا "فرقه بابیت" آغاز می شود و ایشان به "سید علی محمد باب" معروف می شوند. در زمان ایشان این فرقه توسعه پیدا كرده و گروهی از مردم به این فرقه گرایش پیدا می كنند. سید علی محمد باب نه تنها ادعای بابیت (واسطه بین مردم و امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) بودن) می نماید بلكه بر این اعتقاد است كه اساساً امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) در ایشان حلول كرده و به عبارت دیگر ایشان خود امام زمان است و به عبارت دیگر امام زمان در قالب سید علی محمد باب ظهور كرده است.

سید علی محمد باب در زمان ناصرالدین شاه 18 نفر طرفداران قرص و محكمی پیدا می كند كه این گروه را "گروه حی" می نامند كه جمع آنها با خود سید علی محمد باب می شوند 19 نفر كه عدد 19 از نظر بابیت عدد مقدسی می گردد و به آن بسیار اهمیت می دهند. به عنوان مثال سال را 19 ماه و ماه را 19 روز اعلام می نمایند. در میان گروه حی یك نفر زن هم وجود داشته به نام زرین تاج كه سید كاظم رشتی به او لقب "قره العین" داده و سید علی محمد باب به او لقب "طاهره" می دهد و در میان این گروه دو برادر وجود داشته به نامهای میرزا حسین علی نوری كه سید علی محمد باب به او لقب "بهاء الله" داده و میرزا یحیی نوری كه به او لقب "صبح ازل" می دهد.

جناب باب كتابی به نام "بیان" می نویسد و اعلام می نماید تمام كتابها حتی قرآن منسوخ است و همه باید كتابهای دیگر را كنار گذاشته و باید فقط به این كتاب مراجعه كنند بنابراین طرفداران او اقدام به از بین بردن قرآن ها می نمایند و به خاطر همین موضوع با عموم مردم مومن و مسلمان درگیری های شدیدی پیش می آید.

به خاطر همین درگیریها, كشتار و هرج و مرجی كه در محل حكومت ناصر الدین شاه پیش می آید دستور میدهد سید علی محمد باب را دستگیر كنند او را دستگیر نموده و به شدت با فلك نمودن تنبیهش می نمایند به طوری كه توبه می نماید و توبه نامه ای هم می نویسد در این زمان او كمتر از 30 سال داشته است. پس از آن او را آزاد می نمایند اما پس از سالها در زمان امیركبیر بعلت ترویج این فرقه توسط سید علی محمد باب, ایشان را دستگیر مینمایند و هر چه می كنند توبه نمی كند و پس از مدتی زندانی كردن, ایشان را اعدام می نمایند. لازم به ذكر است كه سید علی محمد باب در سال 1230 ﻫ ق متولد شده و در سال 1261 در سن 31 سالگی كشته می شود.

از دلایل رواج بابیت در زمان سید علی محمد باب این بود كه فرقه ایشان امام زمان را ظهر یافته می دانستند و معتقد بودند كه امام زمانشان دین جدید آورده و هر آنچه تا آن زمان بوده نسخ شده است لذا كتاب جدیدی نوشت و تا جایی كه توان داشتند هركس كه روش آنها را قبول نمی كرد او را می كشتند. زرین تاج معروف به طاهره حجاب را برداشت و كلیه آداب مربوط به عبادت را منسوخ نمود. لذا با توجه به اینكه هم دینداری را بسیار آسان نمودند و فضای شهوت را به روی مردم باز گذاشتند و با تمام این حرفها این مردم اهل ائمه اطهار بوده و اهل هدایت و بهشت دانستند این فرقه در میان عامه مردم جذاب جلوه نمود و بسیاری از مردم به این فرقه گرایش پیدا كردند.

سید علی محمد باب وصیت كرد بعد از خود میرزا یحیی نوری ملقب به "صبح ازل" جانشینش شود كه طرفداران او به "ازلیها" معروف شدند. پس از فوت ایشان بابیها به رهبری میرزا یحیی نوری حكم قتل ناصر الدین شاه را صادر كردند و اقدام به ترور ایشان نمودند اما از ترور جان سالم به در برد. پس از آن ناصر الدین شاه دستور به دستگیری آنها داد از طرف حكومت برای دستگیری آنها اقدام كردند كه 45 نفر از آنان در مقابل حكومت مقاومت كردند كه 23 نفرشان كشته شده و بقیه دستگیر شدند و به سركردگی میرزا یحیی نوری به تركیه تبعید شدند شاه تركیه پس از تحقیق در مورد وضعیت آنها, تحت نظارت شدید به استانبول فرستاد و در همانجا آنقدر ماندند كه به مرور زمان همه از دنیا رفتند و به این ترتیب ازلیها از بین رفتند.

پس از آنكه میرزا یحیی نوری اقدام به ترور ناصر الدین شاه گرفت و دستگیر و تبعید شد میرزا حسین علی نوری كه سید علی محمد باب به او لقب "بهاء الله" داده بود اعلام نمود كه برادرش میرزا یحیی نوری در روش خود اشتباه كرده و میرزا حسین علی نوری از این به بعد "باب" می باشد.

میرزا حسین علی نوری به عكا واقع در فلسطین امروز رفته و فرقه بهائیت را كه همان برگرفته از بابیت بود راه انداخت. نام این فرقه را از لقب سید علی محمد باب گرفتند. میرزا حسین علی نوری كتابی به نام اقدس نوشت و كتاب بیان را كنار گذاشته و منسوخ اعلام كرد. امروزه محل استقرار بهائیت در عكا و حیفا واقع در فلسطین می باشد كه قبر بیشتر بزرگانشان در آنجا دفن است.

بهائیها معتقدند بغیر از زن پدر با همه حتی خواهر می توان ازدواج كرد. آنها معتقدند نجس و حرام معنا ندارد , محرمات وجود نداشته , حجاب وجود ندارد و لواط اشكال ندارد. میرزا حسین علی نوری اعلام نمود پس از مرگش قبر او را قبله قرار دهند و به سمت او عبادت كنند. باب و بهاء و غیر از احسائی تمام روسای این فرقه مدعی سیادت , بابیت , مهدویت , نبوت و الوهیت بودند. بهاء الله علناً اعلام می كرد كه اوست خالق هر چیز.

میرزا حسین علی نوری فرزند خود را به عنوان جانشینش معرفی كرد نام فرزند او عباس افندی بود انگلیس هم از زمان همین عباس افندی هوادار بهائیت شد چرا كه این فرقه و ترویج تفكرات آنها را همسو با نیات و خواسته های خود در جهت بی محتوی كردن حقیقت دین اسلام و مذهب تشیع می دید. در زمان حكومت شاه مخلوع انگلیس این فرقه را در ایران بسیار ترویج كرد و كسانی مثل هویدا و بسیاری از بزرگان مملكت بر این فرقه بودند اما پس از انقلاب همه آنها از بین رفته و یا فرار كردند اما هنوز هم در قسمتهای مختلف كشور ایران این فرقه ها در حال فعالیت هستند.

 

خواندن كتابهای زیر برای شناخت هر چه بیشتر این فرقه مفید است :

كتاب سیری در كتابهای بهائیان نوشته سلطان زاده

كتاب ارمغان استعمار نوشته اشتهاردی

كتاب خاطرات صبحی نوشته فیض الله صبحی مهتدی (كه زمانی منشی عباس افندی بود.)

 


  • آخرین ویرایش:-


ساعت فلش

clock/62